دف

تعریف این‌که چرا «دف» یک ساز عرفانی و معنوی‌ست بماند با عرفا و اساتید دف. اما از نظر من، دف یک سازِ بی‌شیله‌پیله و مهربان است؛ آن‌هم به چند دلیل: اگر هنرجویِ مبتدی این ساز را با دل‌ش دست بگیرد، آبرویِ او را نمی‌برد. فالش هم بزند، طولی نمی‌کشد خستگی شانه‌های نوازنده‌ی مبتدی که‌ دل به شانه‌های دف می‌سپارد، با زمزمه‌های ساز هم‌آواز می‌شود،.. البته به‌جای حس خر در چمن‌ی که تحویل‌ش می‌دهی‌، صدایی دل‌انگیز و صافی را به‌تو برمی‌گرداند که باورت می‌شود دف یک ساز عرفانی‌ست... خوب گوش کن! این زمزمه‌ها باز آبروداری می‌کند و چشمان خیس‌ نوازنده را در دل و صدای جادویی‌ش پنهان...

تمرینِ ترک ۱۵، وطن!...
آواز: همایون شجریان
شعر: سیاوش کسرایی