Wednesday, 7 November 2012

خورشیدِ من! بیا



چون پرتو خورشید اگر رو بکشانی ، وای از شب تارم
 ای برده امان از دل عشاق کجایی؟  تا سجده گذارم

...

در پیچ‌وخم روزگار



یک‌روز معمولی‌، مثل همین امروز به‌طور ناگهانی به یک روشن‌گری دل‌چسب می‌رسی‌. بدون هیچ پیش‌بینی‌ قبلی‌... بدون این‌که هیچ توقعی از بروز این حادثه داشته باشی‌
یک‌دفعه در عرض چند ثانیه چیزی حدود 5 سال بزرگ می‌شی‌. نفس راحتی‌ می‌‌کشی و با خودت می‌گی‌: از همین حالا دیگه زندگی‌ رو من می‌کنم
...
موفق باشی‌ و مستدام